Image default
ஆக்கங்கள் புனைவுகள்

நீலக்கண்பறவையின்அகாலப்பாடல் -ஷமீலாயூசுப்அலி

அன்பின்ஆதிக்கிளைகளில்

அந்தநீலக்கண்பறவை

வந்தமர்ந்ததேவவினாடி,

மரத்தடிச்சிலை

ஆழ்நிஷ்டைக்குள்புதைந்திருந்தது.

ஐம்புலன்அடக்கிய

ஓர்திசைநோக்கியகூர்மம்.

மழைத்துளியின்ஓயாதகரைப்புக்கும்

சுடுந்தீச்சூரியநெருப்புக்கும்

அப்பால்ஒருசூன்யவெளி

சிலையின்கண்களில்

எப்போதுமொரு

கருப்புவெள்ளைப்பறவை

சிலைதனித்தேயிருந்தது.

நீலக்கண்பறவையின்தோகை

நீண்டுநிலம்வரைதொங்கியது!

கண்கள்நிலவுஅகன்றகடல்பேரமைதி.

அதுபாட்டிற்குஇயல்பாய்இருந்தது.

அதுசிறகடித்துமேலெழும்போது

பட்டாம்பூச்சிகள்சிறகடிக்கும்.

இரவின்குளிர்ந்தநட்சத்திரங்களோடு

அதுஉறங்கும்.

அதன்கன்னல்பாடல்கள்

ஓடும்திண்தொடைக்குதிரைகளிலேறி

திசைகளெங்கும்பயணம்செய்தன.

அழிவில்காலத்துணுக்கொன்றில்

பறவையின்நெகிழ்மென்இறகு

சிலையின்விழிகளைவருடிஇறங்கியது.

நிஷ்டைகலைந்தசிலைக்குள்

பேராற்றின்ஊற்றுத்திறந்தது

அதன்கருங்கல்லுடம்பு

உருகியமெழுகுபோலாகிவிட்டது!

நீலக்கண்பறவை

சிலைக்குள்இறங்கிவந்தது!

அதனின்றுமுகிழ்த்தஒளிப்பிரவாளத்தில்

சிலைநனைந்தது.

வலியும்காதலும்

குழைத்துச்செய்தபாடல்கள்

கற்கண்டாகி

அந்தநிலமெங்கும்இனித்தோடியது!

பறவையைச்சுற்றி

கண்ணுக்குத்தெரியாத

ஒருவேலிஎழுந்துகொண்டிருந்தது!

சிலை

மீண்டும்நிஷ்டையில்ஆழ்ந்தது.

இப்போது,

நீலக்கண்பறவை

அகாலநேரங்களில்கூட

பாடத்துவங்கியது.

9th June 2017

4.20 pm

ஷமீலா யூசுப் அலி

Related posts

கவிதை – பிரியாந்தி

editor

இந்திரவிழா – பண்பாட்டிலிருந்து இயற்கைக்கு

editor

லெப்ரினன் கேணல் இயற்கை -யதார்த்தன்

editor

Leave a Comment