Image default
ஆக்கங்கள் புனைவுகள்

ஏழாம் வானத்தின் நீலவால்ச் செண்பகம்

என் சொற்கள்
சுருங்கி விரியும் மண்புழுக்கள் எனில்
நீ ஏழாம் வானத்தின் நீலவால்ச் செண்பகம்

நீக்கமற நிறைந்திருக்கும்
தன்னகங்காரமான
ஒவ்வொரு சொல்லும்….
ரகசியப் பேருண்மைகளை நோக்கிப்
பறக்கின்ற கருவண்டுகள்…

நிலவின் காதலென
உன் உமிழ் நீரில் திரளும் பாகு
விதைநெல்லெறிந்த
முதல் நாளின் களி மீது
ஊறிக் கொப்பளித்துக் கசிகின்றது

சுண்ணாம்பு மெழுகிய  மார்பிலிருக்கின்ற  உரோமங்களில்
பாசிபடர்ந்திருக்கிறது பசலை

காற்றினுள் நுழைந்து பித்தேற்றும்
சுவடற்ற சுழிப்புகளில் நீந்தி
ஆயகலைகளாய் கழிக்கும்
இரு நீர்க் குமிழிகள் நாம்

விளிம்பு

கரைபுரண்டோடுகிறது ஆறு
கதைகளின்  விளிம்புகளில்

தீட்டிக் கூர்மையான கருநீலத் திட்டுகளில்
உணர்கொம்புகளை நகர்த்துகிறது

உலர்ந்துமண்டிய ஓசை
இரண்டாகப் பிளந்த ஒற்றை நாணலில் கேட்கிறது
அகிலத்திற்கு விரிந்திருக்கும்
அகன்ற குழியினூடு
நத்தையின் உடலை வந்தடையும் இசையாக

நத்தை மோகினி
நீர்ச் சிப்பிக்குள்ளே தன்னைத் திரட்டிக்கொண்டிருந்தாள்

பச்சை நார்களைத் தீண்டி மறையும் காற்றில்
இலைத் தண்டுகளின் தைல வாசனையில்
மெருமழைக்கால தாபங்களைச் சேமிக்கிறாள்

ஒளி ரேகைகளால்
சாந்தப்படுத்தும் குமிழிகள் ஆற்றில் மிதக்கின்றன
கருமை நீரின்மேல்
மண் துகள்களாய் பிரகாசம்
கோடிக்கணக்கான நத்தைகளாய்ப் பரவுகின்றன……

 அனார் 

Related posts

“சாதியூறிய மொழி”

editor

Tuvia Ruebner – தமிழில் – இ.ரமணன்

editor

கவிதை – பிரியாந்தி

editor

Leave a Comment