Category : புனைவுகள்

ஆக்கங்கள் புனைவுகள்

லெப்ரினன் கேணல் இயற்கை -யதார்த்தன்

editor
சிவலைக்கண்டு காணமற்போனதை லேசா எடுத்துக்கொள்ளேலாது, காலையில் பட்டியை விட்டு மாடுகளை விரட்டி ரோட்டுக்கு இறக்கும்போதே செல்லாச்சி    சிவலைக்கண்டு  நேற்றும் வாய்க்காலைத்தாண்டி வயலுக்குளை இறங்கினதை ஞாபகப்படுத்தினவா.  நேரம் நாலுமணியாகியிருக்கும், மேற்கால வானம் செக்கச் சிவந்து போயிருந்தது. 
ஆக்கங்கள் புனைவுகள்

கிணறு -ஷமீலா யூசுப் அலி

editor
அந்தக் கிணறு எனக்குத் தெரிஞ்ச காலத்திலிருந்தே அங்க தான் இருக்கிறது. கவ்மென்ட் கெணறு என்டு சொல்லிக் கேட்டிருக்கிறேன். கவர்மென்ட் என்றால் அரசாங்கம் என்று அப்ப தெரியாது. எங்கடஊட்டுக்கு முன்னால் ஒரு பேக்கரி இருந்தது அப்போது.
ஆக்கங்கள் புனைவுகள்

ஏவல் – பாத்திமா மஜீதா

editor
அல்லாஹூ லாஇலாஹ இல்லாஹுவல் ஹய்யுல் கய்யூம்…. ஆயத்துல் குர்ஷியை ஓதி ஓதி சைத்தூன் பாலர் பாடசாலையின் ஹோலை மூன்று தடவை சுற்றி வலம் வந்தாள். நாற்பது அடி அகலமும் அறுபது அடி நீளமும் கொண்ட
புனைவுகள்

மெல்லுறவு – ஜெ.கே

editor
அன்றைக்கு அந்தப்பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் வீட்டுக்குத் துவாரகா சென்றபோது நேரம் ஏழைத்தாண்டியிருந்தது. கதையை ஆரம்பித்த தேவகி, சற்று நிறுத்திவிட்டு குரொப் பண்ணிவைத்திருந்த ஸ்கிரீன்ஷொட்டை மீண்டும் எடுத்துப்பார்த்தாள். சுதர்சன் இராஜேஸ்வரன். முதல் கொமெண்ட். அவள் ஸ்டேடஸ் போட்டு
ஆக்கங்கள் புனைவுகள்

Tuvia Ruebner – தமிழில் – இ.ரமணன்

editor
1. சிறுவன் வானம் திறக்கிறது. தேவதைகள் கண்ணீரைக் கட்டவிழ்த்தனர;. அச்சிறுவனின் முகம் வெளிறி பின் மங்கிப்போனது. அவனைக் கொன்ற அவன் கொல்லப்பட்டான். நட்சத்திரங்கள் விழுகின்றன பெக்கன் மரத்தின் உதிர; இலைகள்போல. அவன்; முகம் வெளிறி
புனைவுகள்

கவிதை – பிரியாந்தி

editor
யாருமற்ற பிரகாரம் நான், நீ மற்றும் ஒளி உமிழும்  ஒரு சிறு மணி விளக்கு பிரானே இருண்ட பீடத்திலும் மினுங்கும் உடலோய் மடிந்த உன் உதடுகளின் முடிவில் யுகம் யுகமாய்க் கசந்த  முறுவல் பாதி
ஆக்கங்கள் புனைவுகள்

நீலக்கண்பறவையின்அகாலப்பாடல் -ஷமீலாயூசுப்அலி

editor
அன்பின்ஆதிக்கிளைகளில் அந்தநீலக்கண்பறவை வந்தமர்ந்ததேவவினாடி, மரத்தடிச்சிலை ஆழ்நிஷ்டைக்குள்புதைந்திருந்தது. ஐம்புலன்அடக்கிய ஓர்திசைநோக்கியகூர்மம். மழைத்துளியின்ஓயாதகரைப்புக்கும் சுடுந்தீச்சூரியநெருப்புக்கும் அப்பால்ஒருசூன்யவெளி சிலையின்கண்களில் எப்போதுமொரு கருப்புவெள்ளைப்பறவை சிலைதனித்தேயிருந்தது. நீலக்கண்பறவையின்தோகை நீண்டுநிலம்வரைதொங்கியது! கண்கள்நிலவுஅகன்றகடல்பேரமைதி. அதுபாட்டிற்குஇயல்பாய்இருந்தது. அதுசிறகடித்துமேலெழும்போது பட்டாம்பூச்சிகள்சிறகடிக்கும். இரவின்குளிர்ந்தநட்சத்திரங்களோடு அதுஉறங்கும். அதன்கன்னல்பாடல்கள் ஓடும்திண்தொடைக்குதிரைகளிலேறி திசைகளெங்கும்பயணம்செய்தன.
ஆக்கங்கள் புனைவுகள்

அல்லது பெருஞ்சிரிப்பு – பா. அகிலன்

editor
நகைப்புக்குமிடமாய் போனவனும் யாருக்கும் பிரியமில்லாதவனும் மலத்தால் மெழுகப்படுவனும் காமத்தால் விடாது விந்து ஒழுக்குபவனும் விரைந்து வயோதிகம் கூடியவனும் இவனே அவனே என ஆடி அவனைக் காட்டி இவனை மறைத்து இவனைக்காட்டி அவனை மறைத்து பொய்யாடி
ஆக்கங்கள் புனைவுகள்

ஏழாம் வானத்தின் நீலவால்ச் செண்பகம்

puthiyasol
என் சொற்கள்சுருங்கி விரியும் மண்புழுக்கள் எனில்நீ ஏழாம் வானத்தின் நீலவால்ச் செண்பகம் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும்தன்னகங்காரமானஒவ்வொரு சொல்லும்….ரகசியப் பேருண்மைகளை நோக்கிப்பறக்கின்ற கருவண்டுகள்… நிலவின் காதலெனஉன் உமிழ் நீரில் திரளும் பாகுவிதைநெல்லெறிந்தமுதல் நாளின் களி மீதுஊறிக் கொப்பளித்துக்
ஆக்கங்கள் புனைவுகள்

வணக்கப்பாடல்

puthiyasol
மூதக் கிழவியொருத்தி ஓங்கிய வானம் போய் தூர விழுந்ததடி காயும் கதிர் விரிவே. உழு நிலமே ; கனற் கன்றே நுனித்த மார்பே ; பசுந் தோலே கூந்தற் குலைவே ; குயில் இளம்